 |
Altijd weer magisch.... |
 |
Lokale bewoner... |
 |
Onwelkome gast... |
 |
Polderglorie... |
En dus gisteren het penparadijs weer eens bezocht. Het
is een water met een eigen karakter: Lastig vooral... 's Zomers is er bijna geen
karper te bekennen... Het water blijft het hele jaar door troebel en de
zoetwaterkreeft heeft er inmiddels ook zijn intrede gedaan.. De karper heeft
hier de gewoonte om in het voorjaar de kant af te grazen, waarbij ze van een
afstandje goed te spotten zijn, maar oh zo moeilijk te benaderen. Meestal houden ze zich op aan de overkant: En
dan weet je het wel: Van de 5 inworpen gooi je 2 keer niet ver genoeg en 2 keer
op de kant. Voerplekken werken hier niet. Nou ja bijna niet...Want
vandaag zit het mee... Ik heb 2 kleine aasplekjes gemaakt... Minder dan normaal maar ik wil er vroeg mee stoppen.. Plek 1 levert niks op, maar nog
geen vijf minuten na inleggen op Plek 2 wordt de pen met een krachtige ruk
kaarsrecht onder getrokken.. Een centimeter of vijftien, waarna er wat schokjes
volgen... Een echte stofzuig aanbeet...Na aanslaan vertrekt de vis rustig richting
de overkant en trekt de hengel half krom om daarna wat heen en weer te
zwemmen.... De slip is er nog niet aan te pas geweest als het dan toch
menens wordt.... Hij beukt de hengel in één klap dubbel en ik kan 'm net aan uit het tegenoverliggende lelieveld
houden..
Het is hier niet dieper dan een centimeter of 70 maar ik krijg de
vis amper naar boven. Moegestreden komt ie tenslotte aan de oppervlakte en na het nodige lucht
happen is de strijd dan toch gestreden. Een oudere dame op de fiets is inmiddels
afgestapt om het geheel van nabij te volgen...Ze kletst gezellig door terwijl
ik het net op de kant til... Ze is dol enthousiast over de prachtige vis...