zondag 3 september 2017

Bij de duiker...


Om vis te kunnen vangen ben je in ieder geval afhankelijk van twee factoren: De vis moet op de eerste plaats aanwezig zijn, en dan ook nog willen bijten... Bij de afgebeelde duiker is dit vanmorgen ruimschoots het geval... 
De vis rechts knalt direct naar de overkant en duikt onder iets door.. Ik zie twee meter naar links het afgebroken deel van een boomtak uit het water komen.. Ik draai de kromme hengel bijna 180 graden linksom naar beneden en duw 'm onder water: De lijn is los en ik kan de vis bij de tak vandaan houden... Obstakels zijn daarmee dus de opvolgende factor, met als laatste een flinke dosis geluk... De compacte jongen boven deed het gelukkig wat rustiger aan.....

zondag 27 augustus 2017

Sterk....

..die ook geen makkie was overigens....

De keren dat ik de waterkant bezocht dit seizoen gebeurde er nog niet veel spectaculairs... Tot dit weekend, want september nadert.. Het begon zaterdag met het verspelen van een mega grote jongen die gewoon niet te houden was.. De laatste lijnbreuk was jaren geleden, en ik werd weer even flink op m'n plaats gezet. De vis was na aanslaan heel even te zien, waarna deze vervolgens met ingehouden tempo gewoon overal naartoe zwom waar hij wilde.. De 0,28mm op een steeds strakker gedraaide slip en hoepelronde Flex XH waren voor deze knaap gewoon kinderspel.. Hij wist helaas een dikke bos vegetatie te bereiken, gaf nog even extra gas onder luid gekraak van nylon tegen planten, en daarna niks meer.... een onbeschrijfelijk drama dus.... Maar vanmorgen kwam meteen de verlossing.. 
Ik koos voor minder begroeid water en de brugpijler verderop bleek toch nét even te ver voor deze schitterende langgerekte krachtpatser... 




zondag 16 juli 2017

Eindelijk weer....

Het komt er maar niet van dit seizoen, en ik was eigenlijk al weer te laat op vanmorgen..  Toch werd er alsnog gevist want met een atmosfeer als deze kon ik echt niet thuis blijven.. Hoewel zeker niet allesbepalend voor het al of niet vangen van vis, geloof ik sterk in de invloed van de juiste weersomstandigheden.. En dat zat dus goed, getuige deze twee vissen die zich als snel meldden, met de stevige jongen links als extra mooie trofee....

zondag 11 juni 2017

Schuin....

Deze beresterke schub verdiende een betere foto........ Maar op deze plek in de oude tocht is de kant zo steil, en de werkruimte zodanig minimaal, dat ik weinig kon uitrichten. Ik kon de vis met de nodige moeite in het net voor me op het zeer schuine talud plaatsen, om deze daarna tegen m'n been aan te laten glijden om toen snel een plaatje te kunnen schieten........ Hij gaf 
me al handen vol werk voor hij in het net zat: 
Hij bleef maar heen en weer scheuren en
liet zich niet naar de kant toe halen,
waarbij ik zelf nauwelijks ruimte 
had en flink moest balanceren
om op de kant te blijven..
Het blijft spannend
hier, langs de 
tocht...

maandag 5 juni 2017

Project..

Ivar beleefde dit weekend het weerzien met deze magnifieke spiegel welke in acht en een half jaar zeven keer zo groot bleek te zijn geworden... Een schitterend rendez-vous...




woensdag 31 mei 2017

Old and wise...

Blue in Green...
Ik had de vis vorig jaar al gezien... En nu weer... 
Tussen de lelievelden vlak bij de duiker. Imposant... En oud ongetwijfeld... En dus wijs geworden.. 
Met een mooie duiker als schuilplaats voor overdag. Aan de andere kant geen lelies. Ik lok hem eruit met verkruimelde en hele boilies... Veel bellen met tussenpozen; Ik zie hem heel even:  Het is 'm... 
Hij zwemt rondjes om de zaak goed te verkennen en intussen alleen de kleinste voedseldeeltjes op te nemen.. Om vervolgens een poosje weg te blijven.. Het wordt donkerder en ik kan hem daarna nét niet goed meer zien.. Nog wel even de zuigbewegingen van de bleke bek die los van de vis rond lijkt te zweven... De pen had intussen nog niet de juiste signalen gegeven om trefzeker aan te kunnen slaan: Veel beroering, tikjes, opstekertje en even mee genomen worden... De angst om te missen op een lijnzwemmer zit inmiddels diep... Dan langere tijd geen vis meer te bekennen....Toch te lang gewacht weer ? Bijvoeren.. En ja..hij is meteen terug... Voor de kruimels dus... En dan weet je het eigenlijk al.. 
Toch wacht ik, ondanks de nu snel opkomende schemering... Ik heb niet veel vistijd dezer dagen en hoop maar dat hij toch zal bezwijken voor de boilie... Gekloot in het donker... Ik heb er een hekel aan...  De vermeende stofzuigbeet komt sneller dan verwacht.... Ik sla aan en de hengel staat krom... Heel even... Dan de bekende onderwaterexplosie gevolgd door de zee van bellen..
Was ik toch maar naar huis gegaan...

zondag 5 maart 2017

Steeds gekker...


Na een jaar of vijftien ving ik weer eens een kroeskaper... 
Een prachtig exemplaar....
Ik wilde een mooie profiel foto maken in het gras, maar nét toen ik 'm wilde pakken schoot hij los... 
Bij de in z'n neus gehaakte brasem lukte het beter.. 
Weer een heel bijzondere snoeksessie dus...

woensdag 21 december 2016

Collateral Carp....

Zo kan het dus ook.....
In een nog niet eerder beviste sloot vang ik binnen de kortste keren drie snoeken over een afstand van nog geen vijftig meter..  Er wordt bijzonder fel aangebeten waarbij missers en losschieters gewoon in de opvolgende worpen alsnog verzilverd worden... Het water is helder en ondiep en er is prachtig te zien hoe de gretige rovers zich met de nodige golven en kolken op de spinner blijven storten... Mooier kan het niet voor de spinvisser.. En dit belooft wat, want ik heb nog zeker een meter of honderd te gaan tot het einde.....
Maar dit optimisme blijkt iets te prematuur, want het water wordt hierna snel steeds ondieper en verdere aanbeten blijven uit; ze zaten gewoon alleen in het voorste gedeelte van de sloot.. Ook omliggende wateren leveren niets op en ik besluit huiswaarts te keren om nog één laatste vertrouwde stek aan te doen, alvorens aan de
al is het nog een heel gevecht...
borrel te gaan.. En ook hier geen snoek die
bijten wil... Maar dan ineens toch weerstand: Geen felle aanbeet, maar stevige constante trekkracht..  Je voelt meteen het verschil tussen de korte snelle uithalen van de slanke snoek, en de massieve kracht van karper. Alweer de tweede dit jaar, en aan de acht grammer nog een hele tour...  Op naar de borrel nu...

donderdag 1 december 2016

De venen...


Oud petgat..
Legakkers...
Het succes in de oude tocht het afgelopen seizoen was een geheel onverwachte sensatie, maar versterkte ook het inzicht dat ik toch het liefst rondzwerf in de veenweiden hier in de buurt... 
Een belangrijk deel van het water is inmiddels niet meer bevisbaar, maar ik heb inmiddels toch wat alternatieve stekken kunnen vinden welke wellicht potentie hebben, en er is sinds dit jaar ook wat nieuw water binnen de federatie beschikbaar gekomen... 
Een heugelijke ontwikkeling, want er blijft voor mij nu eenmaal niks mooiers dan het struinen door groene weiden en vissen in ondiepe poldersloten..

Het is niet alleen het goede karperbestand wat me hier al jaren naartoe trekt, maar met name de schoonheid van het landschap... Een gebied wat op het eerste gezicht weinig spectaculair lijkt, maar het eigen karakter van dit cultuurlandschap is onmiskenbaar en de ontwikkeling ervan fascinerend... Het gebied is grotendeels gevormd door de winning van turf, eeuwenlang de dagelijkse brandstof in de lage landen. Als goedkope en ruim voorhanden zijnde levensbehoefte, heeft turf dan ook in grote mate bijgedragen aan de voorspoed in de gouden eeuw.. Het is niets meer of minder dan gedroogde veengrond; een bodemsoort ontstaan gedurende duizenden jaren, door afsterving en opstapeling van plantenresten in de uitgestrekte moerassen waar dit gebied toen nog voornamelijk uit bestond.. 
De veengrond werd in eerste instantie eenvoudigweg tot aan het grondwater in blokken uit de bodem gestoken, maar door de immer stijgende vraag en het steeds meer wegvallen van droge grond, moest er overgegaan worden tot veenwinning onder de waterspiegel. Hierbij werd het veen in de vorm van bagger naar boven gehaald om vervolgens te laten drogen om daarna weer tot turven gesneden te worden. Deze veenbagger werd met de baggerbeugel, een netje met lange houten steel, uit de zgn petgaten naar boven geschept en te drogen gelegd op de evenwijdig liggende legakkers. Deze legakkers zijn heden ten dage nog zichtbaar en vormen een karakteristiek onderdeel van het landschapsbeeld in de regio.. 

                                                                     Net als een ander fenomeen:
Turf..
                                                                     Grasland in smalle stroken met daartussen afwateringssloten.. Want de bodem moest zo veel mogelijk droog gehouden worden om landbouw mogelijk te maken.. Met name veeteelt, want de bodem was te drassig voor akkerbouw. Veeteelt die echter door de jaren steeds meer verdween omdat de vervening meer opbracht, waarbij het eeuwenlang afgraven van de veenbodem de weidegronden deed veranderen in uitgestrekte plassen... Een ontwikkeling die door de overheden met lede ogen werd aangezien omdat, naast wateroverlast, het verdwijnen van landbouwgrond leidde tot het wegvallen van 
Karakteristiek Vinkeveen...
belastinginkomsten uit de agrarische sector. Hierdoor werd er ten slotte overgegaan tot het droogleggen van deze alsmaar verder uitdijende watermassa... De bovenaan afgebeelde kaart uit 1849 geeft een aardig beeld van de genoemde ontwikkelingsfasen: De gebieden ten Noordwesten van

Uithoorn, De Kwakel, en ten Noorden van Wilnis, bestaan nog grotendeels uit water. Hier is de vervening nog in volle gang... Het gedeelte tussen Mijdrecht en Uithoorn is dan al drooggemalen, terwijl ten oosten van Vinkeveen de grootschalige veenwinning nog moet beginnen. Vinkeveen is dan ook het laatste gebied waar nog tot in de jaren 70 van de vorige eeuw veen werd gewonnen, toen al gemechaniseerd door de veenbaggermolen.. Er werd hier overigens besloten om de plassen niet droog te malen, maar juist verder af te graven.
Opbrengsten uit landbouw wogen toen al niet meer op tegen de kosten voor droogmaken, en er was vooral voor de aanleg van de nieuwe A2 en Bijlmermeer ook behoefte aan een andere bodemsoort:  Zand... In de eeuwen hiervoor was de veenarbeid nog gewoon zeer zwaar en onderbetaald handwerk... De enige die er wel bij vaarden waren de veenbazen die door de goede opbrengst steeds meer land konden opkopen om de vervening steeds verder uit te kunnen breiden.. En al met al ontstonden zo deze fraaie viswateren. Want wat er overbleef was grasland doorspekt met sloten en oude petgaten, omringd door dijken met ringvaarten en weteringen, en hier en daar nog een oude veenplas.. Een schitterend groen gebied met prachtige oevervegetatie en voedselrijk water getuige de indrukwekkende vissen die deze ondiepe wateren al vele jaren voortbrengen.. Moge het voor altijd zo blijven....




zondag 6 november 2016

Croc.....

Oktober bracht dit jaar net niet de juiste omstandigheden naar mijn gevoel, en dus is de penhengel intussen al weer op zolder beland......
Om plaats te maken voor de spinhengel... De ondiepe poldersloten hier in het omliggende veengebied zijn behoorlijk rijk aan snoek, maar op exemplaren van boven de zeventig centimeter hoeft niet al te vaak gerekend te worden.... Althans niet met de uitrusting waar ik het liefst mee opereer... Ik heb me neergelegd bij het feit dat er slechts zelden grote snoek gevangen wordt op deze manier, maar het gepiel met super licht materiaal in ondiepe slootjes is nu eenmaal helemaal mijn ding... En dus was de verassing des te groot toen bijgaand exemplaar van nét geen negentig centimeter zich vanmiddag meldde.... Voor dit watertje een echte croc....!