maandag 14 september 2015

September morning.....

Altijd weer magisch....
Lokale bewoner...










Onwelkome gast...












Polderglorie...














En dus gisteren het penparadijs weer eens bezocht. Het is een water met een eigen karakter: Lastig vooral... 's Zomers is er bijna geen karper te bekennen... Het water blijft het hele jaar door troebel en de zoetwaterkreeft heeft er inmiddels ook zijn intrede gedaan.. De karper heeft hier de gewoonte om in het voorjaar de kant af te grazen, waarbij ze van een afstandje goed te spotten zijn, maar oh zo moeilijk te benaderen. Meestal houden ze zich op aan de overkant: En dan weet je het wel: Van de 5 inworpen gooi je 2 keer niet ver genoeg en 2 keer op de kant. Voerplekken werken hier niet. Nou ja bijna niet...Want vandaag zit het mee... Ik heb 2 kleine aasplekjes gemaakt... Minder dan normaal maar ik wil er vroeg mee stoppen.. Plek 1 levert niks op, maar nog geen vijf minuten na inleggen op Plek 2 wordt de pen met een krachtige ruk kaarsrecht onder getrokken.. Een centimeter of vijftien, waarna er wat schokjes volgen... Een echte stofzuig aanbeet...Na aanslaan vertrekt de vis rustig richting de overkant en trekt de hengel half krom om daarna wat heen en weer te zwemmen.... De slip is er nog niet aan te pas geweest als het dan toch menens wordt.... Hij beukt de hengel in één klap dubbel en ik kan 'm net aan uit het tegenoverliggende lelieveld houden.. Het is hier niet dieper dan een centimeter of 70 maar ik krijg de vis amper naar boven. Moegestreden komt ie tenslotte aan de oppervlakte en na het nodige lucht happen is de strijd dan toch gestreden. Een oudere dame op de fiets is inmiddels afgestapt om het geheel van nabij te volgen...Ze kletst gezellig door terwijl ik het net op de kant til... Ze is dol enthousiast over de prachtige vis...


maandag 31 augustus 2015

Flapstaart en Jumper....


Naast een prachtige kleur en schubbenpatroon heeft Jumper ook het typische prutslootprofiel.....

Flapstaart.......
Zoals bij veel wateren geldt ook voor de prutsloot dat karpers er hun eigen favoriete stek hebben. Flapstaart bijvoorbeeld. De grootste tot nu toe gespot in dit water...Ik mocht hem diverse malen observeren in een wat moeilijker bevisbaar gedeelte met lelievelden en los riet... Ik schat 'm rond de 20 pond.... Traag naar de overkant zwemmend flapte hij zijn imposante staart loom heen en weer boven de oppervlakte. Het werd echter al snel duidelijk dat Flapstaart niet van plan was om zich zo maar te laten vangen, en zich bij het minste onraad snel terugtrok in zijn onderwaterburcht, om zich vervolgens niet meer te laten zien. Toen ik 'm onlangs weer in het oog kreeg en wat maiskorrels aan een hair een meter of twee voor hem deponeerde, ging de pen daarna meteen onder, maar helaas niet met het beoogde resultaat... Ik haakte 'm in zijn flank en mocht slechts 3 schubben incasseren..... Wat meer geluk had ik bij Jumper, hier afgebeeld, die zich al snel vergreep aan een luchtige broodvlok....Tijdens een aantal eerdere bezoeken had ik hem op nagenoeg de zelfde plaats boven het water uit zien springen, waarbij meteen zijn fraaie kleur en voor dit water bovengemiddelde omvang opvielen...... Nu flapstaart nog.......

maandag 17 augustus 2015

Klassiek.....



onder me door...
Héaas..                              Golden oldie...
Voerplekken werken de laatste dagen niet, maar de karper laat zich wel zien, dus afgelopen weekend werd het stalken. Nadat ik eerst een echte klassieker uit de mottenballen had gehaald: De Kamasan Golden Carp B790 maatje 2... Één van de beste karperhaken ooit gemaakt vind ik zelf.  Vervaardigd uit dunne draad dus licht, plat gesmeed in de bocht dus beresterk, superglad gepolijst en echt vlijmscherp. Voor aas op een hair minder geschikt door de glimmende goudkleurige coating, maar ideaal voor een haak bedekkende aassoort als brood, héaas bij stalken... 
Klassiek opgetuigd naar de waterkant dus... 
Stalken lukt meestal het best vroeg in de ochtend als het net licht begint te worden.. De karper waant zich dan nog veilig en aast volop... Kom je een uur later dan zijn ze vaak al vertrokken...  En er is één ding wat ik bij het stalken heb geleerd: Vergeet niet om ook pal naast je en vlak onder je te kijken. Want daar zitten ze nogal eens... Net als deze imposante schub die vanmorgen gewoon onder me door zwom.. Ik zag hem links aankomen en kon nog net op tijd een meter of 3 rechts van me voorzichtig inleggen... Hij bleef na aanslaan kalm onder de hengel wat rondjes draaien, waarbij de slip nauwelijks aangesproken werd. Met zijn 24 pond bij 83 cm bewees deze massieve jongen weer dat een dergelijke beheerste manier van zwemmen meestal goed nieuws is.... 


zondag 2 augustus 2015

Out of nowhere......



Machtige polderreus...
Hier kwam ie vandaan....
















en hier ging ie naartoe...







Na wederom geen enkel teken van leven bespeurd te hebben, haal ik achter het lelieveld op om naar de vierde en laatste voerplek van vanmorgen te gaan.... Maar de haak zit vast....Een vis.... Hij reageert nauwelijks en beweegt langzaam naar rechts. Op het lichaam gehaakt dus....Mezelf al verzoenend met het feit dat dit een losschieter gaat worden zet ik toch de slip bijna helemaal los, om zo veel mogelijk mee te kunnen geven waardoor hij er misschien toch aan blijft...Heel soms lukt het...
Als de vis rustig blijft en je hebt genoeg ruimte.....Hij komt langzaam op gang, maar gaat meteen richting een rij oude schoeiingspalen aan de overkant.... Gezien de ingehouden snelheid en grootte van de boeggolf is het wel duidelijk waar ik mee te maken heb...Maar ja...De slip moet hoe dan ook weer strak nu... Want de vis nadert de palen..Ik zucht al....En zet de slip vaster......Snel toenemende druk op de hengel.... Ik verwacht nu ieder moment de losschieter...Hij heeft nog een meter of vijf naar de eerste paal... Hand op de slip en de boel vast.... Een door de wind hoog zingende lijn...De hengel buigt nu maximaal...en...de vis komt tot stilstand...! Tóch in de bek gehaakt? Het maakt niet meer uit nu...Ik haal 'm terug en hij schiet naar het midden van het kruispunt en daarna linksom verder de hoofdtocht in..Ik heb nu door de afstand het voordeel van grotere rek op de lijn..Ik kan hem weer helemaal terughalen, en hij stoomt nu de andere sloot in...Hier is het een stuk ondieper en hij verliest snelheid. De vis blijft echter rustig rechtop doorploegen en laat zich niet boven het net dirigeren.. Pas nadat ik 'm terug gehaald heb de hoofdtocht in lukt het hem te scheppen. De haak zit keurig door de bovenlip. En het is de ultieme trofee....Want deze machtige 89cm lange polderreus weegt precies 30 pond.. Ongelofelijk hoe juist een gigant als deze er in slaagde totaal onzichtbaar te blijven, want ondanks de diepte van slechts een halve meter was er in de ca. 20 minuten die ik op deze stek vertoefde helemaal niets te zien waardoor karpers hun aanwezigheid meestal verraden in dit ondiepe water; Stof, bellen, kolken etc..... De verrassing en opvolgende euforie zijn des te groter.... Penvisbeleving in optima forma....

 

zaterdag 11 juli 2015

Voor paal.......

.....en dook er direct achterlangs....

Deze slalommer zag meteen zijn kans.......


















Dat bijgaande vis uit de pas ontdekte prutsloot uiteindelijk in het schepnet kwam mag een klein wonder heten..... Direct na aanslaan onder de hengeltop schoot hij meteen achter de afgebeelde paal langs en ging er als een haas vandoor schuin richting de overkant..... In een reflex hield ik de hengel horizontaal maar kon niet verhinderen dat de top voor een deel langs de paal onder het ijzerdraad door werd meegetrokken (!) .... En dan sta je toch wel even raar te kijken..... Ik kon de hengel snel los krijgen, en had het geluk dat de lijn, 0.26mm, net onder water tegen het paaltje aanzat. Dit gedeelte was door begroeiing zacht en glad en de lijn kon er zonder te veel schuren langs lopen. Door gebrek aan controle en optimale kromming op de hengel bij de eerste run was de lijn echter in rap tempo de slip af gesleurd, en deze torpedo zat dus al meteen een meter of 10 verderop........M'n eerste angst was dat de vis nóg een paaltje zou pikken, maar hij bleef in het midden en ik kon hem iets terughalen, voldoende om hem uit de overkant te houden. Hij zwom nu echter terug vlak langs de oever de andere kant op , waardoor de lijn niet meer langs, maar steeds meer rondom de paal heen ging lopen. En dat gaf te veel weerstand, dus binnendraaien ging niet meer...Ik kon niet anders dan de hengel neerleggen en lijn nu rechtstreeks met m'n handen binnenhalen, waarbij de rek nu voor demping moest zorgen. De vis nam hierna nog een paar runs en ik moest de lijn, met de nodige wrijvingshitte (!), door m'n vingers heen meegeven en afremmen...... Ik kon 'm uiteindelijk weer helemaal terughalen en besloot dat de vis toch eerst weer terug achter de paal langs moest, want anders was hij onmogelijk het schepnet in te krijgen. Nu werd het even spannend, want één zwieper....en wat dán weer.... Gelukkig hield hij zich net even rustig en kon ik 'm met mazzel onder het ijzerdraad door manoeuvreren, de hengel pakken, en de losse lijn snel weer op de molen draaien...Ik had weer controle, en de vis zat kort daarna in het net.
Maar ik was intussen natuurlijk wél behoorlijk voor paal gezet door deze geschubde rakker.....

woensdag 24 juni 2015

Eldorado.....

Geen moment zo mooi als een zwoele windstille avond bij heldere hemel....We hebben er dit seizoen helaas nog niet veel gehad en de laatste is dan ook al weer een paar weken geleden...Deze specifieke omstandigheden, samen met het natuurschoon van onze prachtige Veenlanden, zijn voor een struinende penvisser een waar Eldorado.... Naarmate de avond vordert wordt de hoek van het zonlicht op het spiegelgladde water alsmaar kleiner, en daarmee de sporen van aanwezige vis steeds duidelijker. Zo was de subtiele beroering van het oppervlak door bijgaande magnifieke schub die avond feilloos te volgen. Nét iets te vaak nonchalant voorbij zwemmend, was zijn interesse voor het aas onmiskenbaar..........Ik had het geluk om samen 
met hem ook het laatste zonlicht te mogen vangen....

vrijdag 12 juni 2015

The grand old lady....



7 juni 2015
7 juni 2014

Het weerzien na precies een jaar was bijzonder.. De omstandigheden waren dit keer duidelijk anders; belandde ze vorig jaar in m'n schepnet: Ik mocht haar dit keer gedecideerd langs zien kruisen tussen links en rechts wild parende familieleden, haar imposante rug en staart fier boven het water uitrijzend... Ze bood zich keer op keer aan....... Maar tevergeefs.....Er was bij het manvolk alleen interesse in jonge dartelende hinden met slanke lijven.... In alle hevigheid hun lusten botvierend, zagen ze de oude dame amper staan… Ze zal door de jaren inderdaad ook wat te zwaar geworden zijn om de wilde paardans nog bij te kunnen houden. Ze zonderde zich af en het lukte om haar in een rustig moment nogmaals 
te vereeuwigen.....

zondag 7 juni 2015

Zure zeelt...

Golden brown......
Hapte de polderbeul bij de vorige stalksessie meteen toe, hedenochtend werd het aas niet aangeraakt...Maar dat had een reden: De karper maakte zich op voor de paai. En dat gaf wederom een indrukwekkend inzicht in het aanwezige bestand. Echt paaien deden ze nog niet, maar overal waren de boeggolven te zien van de elkaar opzoekende vissen, en een deel was van dichtbij in volle glorie te bewonderen..... Een prachtige ochtend met een overigens ijzingwekkend slot:... Bij een eerder gemaakt voerplekje in een ander deel van het water, doemt een meter naast de dobber een echte dikzak op.....Hij slurpt wat lucht en watervlooien naar binnen, alvorens zicht traag naar beneden te laten zakken... Vrijwel direct daarna gaat de pen onder, waarbij ik na aanslaan toch wat zuur gekeken zal hebben... Onterecht natuurlijk.....