Oranje Boven....

In een wat dieper deel van de poldertocht werd ik vanmorgen verrast met dit Oranje gezinde exemplaar......! Het is bekend dat er hier een aantal koi- en goudkarpers rondzwemmen, maar deze was ik nog niet eerder tegengekomen....

Deze jongen laat zich waarschijnlijk alleen op koningsdag vangen...!

Ochtend met een staartje......

Echte dikzak.....

Vanmorgen mocht ik in het prachtig heldere polderwater aanschouwen hoe drie karpers zich tegoed bleven doen aan m'n gevoerde pellets, maar de gelijksmakende boilie, met haak, gewoon lieten liggen. Het waren mooie vissen waarvan één zeker over de 20 pond....Er was geen ander aas voorhanden, en de plaatselijk opgegraven verleidelijk kronkelende dauwpier was ook niet interessant genoeg voor het trio. Na een uur maar verkast naar de volgende voerplek. Hier is het wat rustiger: Geen bellen, maar wel stof.....En ja..een karperstaart...niet al te groot, maar toch... Dit exemplaar is minder kieskeurig, en zelfs een echte schrokop zo wordt  meteen duidelijk..En een echte dikzak, want voor het staartje....blijkt nog 19 pond aan spiegel te zitten.!

Maat van Formaat

Voor mijn vismaat Ivar begon het seizoen wel heel speciaal, met bijgaande fantastische spiegel van over de 20 pond. De beschubbing en de vorm  van de vis zijn zeer spectaculair, en dergelijke vissen zijn tamelijk schaars in dit water. Als je met Ivar gaat vissen dan valt er nog wel eens wat te fotograferen, dus tijdens onze gezamenlijke sessies ben ik dan ook meestal degene die de camera mag bedienen.......De 30+ schub werd 2 jaar geleden op de zelfde plek gescoord, en ik mocht hem afgelopen seizoen, onder andere, vereeuwigen met de wonderschone spiegel rechts onder.  Met een prachtige oranje gloed een echt volmaakte vis...

Ik hoop van harte dat er nog veel vangsten van dit kaliber bij gaan komen Ivar.. !

Esox Magnificus......

De Snoek blijft fascineren...De fantastische uitstraling van deze schitterende onderwaterrover, groot of klein, is altijd weer indrukwekkend. Kan een karper soms anatomisch volmaakt zijn en imponeert hij door zijn omvang en kracht, bij de snoek spelen er elementen mee van een andere orde. Hij straalt macht en

Jong en oud.....

autoriteit uit, gekoppeld aan gratie en een zekere mystiek. Naast zijn karakteristieke lichaamsbouw, is ook zijn kleurenpatroon van uitzonderlijke schoonheid. De verschillende water typen zorgen samen met de leeftijd van de vis, voor steeds variërende kleurennuances. Hoe ouder en groter de vis, hoe intensiever het kleurenpatroon. Tegen het einde van het snoekseizoen vang je weleens meerdere snoeken op de zelfde plek, wat duidt op het feit dat ze zich al verzamelen voor de paai. Zo ook de bijgaande 2 vissen welke bijna op de zelfde vierkante meter gevangen werden. Het exemplaar op de bovenste afbeelding van nabij de 80cm was hierbij de grootste, maar de opgetilde vis was met name spectaculair omdat deze de spinner vlak onder m'n hengeltop greep, in een prachtige zijwaartse looping..Ook zelf ooit snoekvisser, en eveneens getroffen door zijn schoonheid, maakte mijn vader bijgaande mozaïek wat bij ons thuis aan de muur hangt. Ik heb me voorgenomen om het volgende seizoen ook eens met dood aas te gaan vissen op wat groter water, om weer eens te proberen een echte metersnoek te vangen. Want dat laatste gebeurde alweer 35 jaar geleden, toen er nog veel met levend aas gevist werd..De dame in kwestie had een lengte van 110 cm en zwierf waarschijnlijk heel wat jaren langer op de plas rond dan ik zelf.....

Schone slaapster.....

Het karper visseizoen moet nog beginnen, maar de eerste mooie vangst is al gedaan: Een 23 jaar oude CJW boron-grafiet penhengel in absolute nieuwstaat. De stok werd door de vorige eigenaar in een opwelling gekocht, om deze vervolgens nooit te gaan gebruiken. De visser in kwestie had te weinig tijd, reist veel voor zijn werkt, en gaf aan dat hij eigenlijk alleen maar vliegvist, en dan het liefst in Canada op grote zalm. Het karpervissen was er gewoon nooit van gekomen, en de hengel is al vrij snel op zolder beland waar hij 23 jaar lang onaangeroerd heeft gelegen. En dat is te zien. Op sommige plekken zat het kurkpoeder nog op de greep…. Deze 12 voeter met wat extra kracht in het onderste deel, schat ik op ca.1,5/8 lbs. geschikt voor lijnen van 0,25 - 0,26mm voor gebruik onder niet al te zware omstandigheden. Het boron grafiet maakt de stok super licht en strak, maar heeft  daarnaast een soort taaie souplesse. Hengels van dit type, met half in de kurken greep  geïntegreerde reelhouder, zijn slechts korte tijd gebouwd en deze komt uit 1991 aldus Cor.... Met bloedrode wikkelingen op het ongrijpbaar groen-goud-bruin glanzende borongrafiet, is het een zeer speciale stok waarbij alleen de onderste wikkeling van het startoog zwart is, met direct daaronder het logo geplaatst . De hengel is nog ouderwets in zijn geheel afgelakt en met de prachtige klassieke hardchrome Precision ogen, schittert en glanst alles je gewoon tegemoet.. Bijna zonde om te gaan gebruiken dit unieke exemplaar...

Trading places....

Op de blog 'Pendingen' van Michael Schapers is te lezen hoe hij zijn eerste karper van het seizoen aan de lijn dacht te hebben, maar dit bleek een snoek te zijn:  Maar het kan ook andersom, bleek afgelopen zondag ! En stond er in het vorige bericht iets over het haken in de staart: ook nu was het weer zover..! De vis kon tussen de schoeingpalen door, een overstroomd deel van het weiland in gemanoeuvreerd worden om de spinner te verwijderen. 
De eerste karper van 2014 is binnen zullen we maar zeggen......

Pen problematiek....

In de staart...!

Zeer nipt...

Iets waar alle penvissers last van zullen hebben, maar waar je weinig tot nooit iets over leest, is datgene wat beschouwd mag worden als een écht problematisch aspect bij het penvissen:  Lijnzwemmers.....Het is een frustrerende factor van niet geringe omvang. Elk jaar weer worden er vissen verspeeld omdat deze niet in de bek gehaakt worden, maar elders op het lichaam, waar de haak meestal niet voldoende houvast heeft. Ook dit seizoen liep ik weer een aantal vissen mis door dit fenomeen. Ik mocht ooit meemaken dat ik door lijnzwemmers 3 karpers achter elkaar miste op 1 avond.....Het meest voorkomende verschijnsel is dat de lijn wordt meegenomen met de borstvin, maar ook de zwiepende staart zorgt voor valse beetregistraties. In sommige gevallen zijn lijnzwemmers te herkennen. Bij voorbeeld als de pen met behoorlijke vaart zijwaarts meegenomen wordt, of, zij het in minder duidelijke mate, als de pen juist traag een klein beetje onder gaat. In het eerste geval blijft de lijn hangen aan de borstvin terwijl de vis over de voerplek heen zwemt. In het 2e geval is de vis bezig om gevoerd aas tot zich te nemen en duwt hierbij met het lichaam tegen de lijn aan. Een resolute aanbeet is doorgaans vrij redelijk te herkennen; de karper neemt hierbij het aas gretig op, waarbij dit met grote kracht letterlijk naar binnen wordt gestofzuigd. Het komt echter regelmatig voor dat de vis, aangetrokken door het voer, op de plek aanwezig is maar niet echt overgaat tot het consumeren ervan. In dergelijke gevallen blijven ze een beetje over de voerplek heen en weer zwemmen, waarbij de kans op lijnzwemmers zeer groot is. Maar ook de situatie waarbij er, door meerdere vissen tegelijk, gulzig geaasd wordt is lastig. Hoe meer er aanwezig zijn, hoe groter de kans dat de lijn meegenomen wordt. Is een aanbeet meer of minder goed te herkennen,  des te duidelijker is het moment waarop men aanslaat op een lijnzwemmer. Want zal een in de bek gehaakte karper direct schrikken en er vandoor gaan, bij een lijnzwemmer is het effect anders. Je voelt na aanslaan direct dat je vast zit aan de vis, maar deze zal meestal niet meteen heftig reageren..De reactie komt iets later en nadat er kracht op de lijn komt gaat de vis wat voelen en maakt zich, vaak nog tamelijk beheerst, uit de voeten. En dan weet je wat je te wachten staat....Al heel wat keren heb ik genoegen moeten nemen met de vangst van...............inderdaad:.... één schub!       Het meest kritieke en spannende moment bij het penvissen vindt dan ook plaats bij het aanslaan; je weet die eerste seconden namelijk nooit zeker of je de vis ook echt gaat vangen....Soms kun je geluk hebben: Een aantal jaar geleden haakte ik er een onder in de buik aan een maatje 8 met 1 maiskorrel. Zodra je door hebt dat de haak buiten de bek zit, is het enige redmiddel om de slip bijna helemaal los te zetten en met zo weinig mogelijk weerstand de vis zeer geleidelijk te vertragen en daarna zo voorzichtig mogelijk binnen te halen. Ondanks de zeer nipte inhaking lukte het die keer. Een passerende wandelaar volgde het geheel en nam de foto. Ook bij het haken in de staart heb je soms mazzel. Zoals afgelopen seizoen met het exemplaar op de bovenste foto, waarbij de plaats van inhaken onder aan de staart nog te zien is. Je denkt dan eerst met een zware jongen van doen te hebben, omdat de gehaakte karper bijna niet van z'n plaats te krijgen is: Hij komt dan niet meer vooruit, maar het achteruit trekken is toch echt een lastig karwei...

Van het fenomeen lijnzwemmers zal de penvisser helaas nooit verlost worden. Meestal verspeel je de vis, en het is dan maar te hopen dat deze de ervaring, in combinatie met het aangeboden aas, snel vergeet.
Het blijft iedere keer toch maar weer mooi afwachten.....

Spinning around...

Perfect gehaakt...

Leuk formaat poldersnoek

Klassiek...

Is het altijd jammer dat het karpervisseizoen er weer op zit; niet getreurd:  Gaat de penhengel naar zolder, dan komt de spinhengel mee naar beneden. Want de polder met z'n vele sloten zijn een ideale habitat voor de Snoek. Dergelijk water met veel sloten en plasjes leent zich bij uitstek voor struinend vissen met kunstaas, en een grote favoriet is hierbij nog steeds de ouderwetse spinner... De werking is van een geniale eenvoud, de uitstraling zeer fraai en klassiek,en de bijbehorende vistechniek lijkt subtieler dan bij andere kunstaas soorten.. Ook bij het snoeken weer een ideale mix van klassieke en moderne materialen want de spinner komt, misschien wel het beste tot zijn recht indien er gevist wordt met rekloze dyneema lijn, in combinatie met lichte strakke hengeltjes van carbon of carbon-kevlar. Niet omdat er dan meer of grotere snoek gevangen zou worden, dit kan met zachte hengels en lijnen net zo goed, maar omdat door de genoemde rekloze materialen iedere aanraking en trilling voelbaar wordt. En dat verhoogt de spanning in grote mate...Iedere aanbeet, of poging daartoe, wordt zeer scherp geregistreerd. Daarnaast zal de haak sneller penetreren dan bij lijn met rek. Raakt de spinner de bodem of obstakels, dan voelt men dit meteen. Regelmatig zijn ook de aanbeten van ondermaatse vis, vaak baars, waar te nemen. Ook is de rotatie van de spinner zelf zeer goed voelbaar, zelfs bij de kleinste exemplaren. Het ijzersterke dyneema heeft verder nog het voordeel dat vastzittend kunstaas er makkelijker mee kan worden losgetrokken. Een goed adres voor de klassieke polderspinner is de Fa. Schreiner en Zn. te Amsterdam. Al decennia lang levert men de vermaarde Terrible en Bullock spinners welke nog steeds niets van hun vangkracht verloren hebben. Mijn persoonlijke favoriet is de Diamond spinner met ultradun blad. Deze is zo licht dat het voor kan komen dat bij sommige worpen, waarbij het blad met de bolle kant naar onderen in voorwaartse richting blijft, de spinner de lucht in wil klimmen en daardoor nog een paar extra meters verder zweeft. Ook de ouderwetse Ondex doet het nog altijd erg goed. De spinvisserij levert niet vaak echt grote snoeken op, maar het plezier is er niet minder om. Een mooi moment is altijd als de snoek pas op het allerlaatste moment toehapt terwijl het spinblad zijn laatste slagen maakt, vlak onder de hengeltop.. Als je geluk hebt is dan te zien hoe de snoek zijn bek wagenwijd open spert om de spinner gretig op te slokken…

Dit was alweer het laatste blogje voor 2013.....

Ik wens alle medevissers veel geluk, gezondheid en een goed visjaar toe in 2014 !!

Hollandse cultuur...

Een van de mooiste aspecten van het vissen is misschien wel het kunnen rondstruinen in de open natuur. Onze prachtige Hollandse polders lenen zich hier uitstekend voor, waarbij het vissen eigenlijk maar een onderdeel is van het geheel.  Je hoopt stiekem altijd wel op iets moois natuurlijk, maar niks vangen hoort er nu eenmaal ook bij. Het buiten zijn en genieten van ons polderlandschap is al een verademing op zichzelf.  Met je laarzen door het natte gras in de vroege ochtend heerlijk de zon zien opkomen. Of gewoon lekker van de ene naar de andere sloot slenteren met de koeien om je heen. Ons vlakke land met veel ruimte voor het bewonderen van prachtige luchten zijn een deel van ons leven...Het Hollandse weidelandschap staat misschien ver af van de ruige oernatuur die in andere landen te vinden is, maar het schitterende groene grasland met een uitbundige wolkenhemel is van een unieke schoonheid. Je gaat je er steeds meer aan hechten. Niet vreemd, want het is tenslotte een deel van onze cultuur. Onze landschappen zijn dan ook eeuwenlang een inspiratiebron geweest voor de wereldberoemde Hollandse meesters. Nadere beschouwing laat zien dat er tussen toen en nu toch niet zo veel veranderd is in ons landschapsbeeld dan je zou denken... En, penvissen op karper deed men zo te zien toen ook al.......

Einde van een mooi seizoen....

Vechtersbaas...

Kunstzwemster....

Hopelijk komt er de komende maanden nog een periode met zacht weer, maar anders zit het penvissen er wat mij betreft weer op. Er worden genoeg karpers gevangen in de wintermaanden, maar pennen in de kou is nu eenmaal niet voor iedereen weg gelegd. Een aardig moment om dan even stil te staan bij het afgelopen seizoen wat met totaal 24 vissen waarvan 5 stuks 20+, waaronder een fraaie rijenkarper, écht goed was, althans naar mijn maatstaven ...Vissen die richting de 30 pond gaan vang je ook niet iedere dag in de ondiepe polders dus het visjaar was top ! Naast de reeds beschreven highlights hierbij nog 2 leuke vangsten.... Dat de grootste vissen beslist niet altijd de sterkste zijn, bewees het links afgebeelde exemplaar maar weer eens.  Deze vechtersbaas kwam net 1 pondje te kort voor de magische grens van 20, maar het was wel de knokker van het jaar waarbij alle zeilen bijgezet moesten worden om hem op de kant te krijgen. Deze jongen weigerde om zich in de buurt van het net te laten dirigeren en bleef steeds weer nieuwe runs maken. Je denkt dan in 1e instantie serieus met een 30 plusser te maken te hebben....De molenslip moest tot 2 keer aan toe strakker gezet worden omdat hij er als een locomotief gewoon door heen bleef denderen...Tegen de tijd deze worstelaar eindelijk capituleerde had hij me intussen wel een lamme arm bezorgd...

Een andere prachtige trofee was de kunstzwemster rechts....De dag voor deze vangst kon ik met een droog gebleven schepnet huiswaarts, na genoten te mogen hebben van de zwemkunsten van deze, naar later bleek, wonderschone dame....Ze haalde allerlei capriolen uit naast een lelieveld aan de overkant waarbij haar, tamelijk forse, staart en rugvin steeds torenhoog het water uitstaken. Omdat de afstand tussen staart en voorste deel van de rugvin behoorlijk was, leek het vanuit de verte om een echt groot exemplaar te gaan. Dit water was echter zeer dicht begroeid dus bodemvissen was lastig. De volgende ochtend dus in de herkansing, gewapend met zwaar materiaal voor de oppervlaktevisserij. Na een tijdje kwam de zwemster in het vizier en konden de maiskorrels aan een pen met centraal gat bij de vis in de buurt gepositioneerd worden...Deze hapte onverwachts snel toe, en ze kon haar kort daarna samen met een dikke bos hoornblad op de kant gedeponeerd worden. Met een lengte van 86 cm en gewicht van 16 pond was het een echte slanke atlete.....