Paradisum et Euphoria.....

Voor de penvisser is het vangen van écht grote exemplaren geen dagelijkse kost...De euforie was hedenmorgen dus ongekend toen het pas ontdekte penparadijs dit keer een geweldige schat prijsgaf in de vorm van deze formidabele schub van 31 pond. De 92 cm lange vis werd gevangen op ca. 60cm water, aan 0,26mm met de wat lichtere Boron CJW.  Dit maakte het er wel spannender op, want deze gigant draaide na gehaakt te zijn een rondje, om vervolgens in één run ca. 30 meter lijn van de spoel te sleuren... Door daarna de slip steeds wat strakker te draaien werd deze krachtpatser uiteindelijk tot stilstand gedwongen. Bij het terughalen dook hij een veld hoornblad in wat gelukkig nog niet al te dicht was, zodat ik hem hier langzaam maar zeker doorheen kon trekken. Totaal ingepakt door de planten kon de vis tenslotte rustig het net in glijden....Een vriendelijke dame die net voorbij reed stapte uit om de foto te maken, waarvoor ik haar zeer dankbaar was......

Het leuke is dat dit de eerste, en meteen ultieme, vis was waarmee ik m'n deze week aangeschafte onthaakmat kon uitproberen. Een Fox Compact mat, geschikt voor het struinen. Na het nodige advies van medevissers en enig voortschrijdend inzicht mijnerzijds dus toch een perfecte oplossing voor mens en dier.....
Veel groter moeten ze overigens niet worden voor deze mat.....

In paradisum.....

Vlak hier in de buurt ligt een polderwetering welke aan de aandacht van karpervissers lijkt te zijn ontsnapt. Het is een echt paradijselijk water, waar nauwelijks wordt gevist. Na de 17 ponder van vorige week, mocht ik me er vanmorgen, na het nodige sluip en stalkwerk, wederom gelukkig prijzen met de vangst van bijgaande prachtige 15 Ponder bij 78cm. Een paar weken  geleden tijdens de paai kon ik aanschouwen wat hier zo al rondzwemt aan karper...Het is elke keer weer ongelofelijk om te zien hoeveel grote vissen er toch kunnen huizen in dergelijk ondiep water. Ik spotte er een aantal van dik in de 20, en enkele die echt over de 30 pond waren. Adembenemend,.....

maar vooral:  Veelbelovend,

dit penvisparadijs... 
         
Wordt hopelijk vervolgd......

Grazige weiden....

Deze fraaie schub van 82 cm bij 17 pond lag vanmorgen de kant af te grazen in een schitterende ondiepe poldersloot. Vis die van zo dichtbij benaderd moet worden is niet altijd even makkelijk te vangen. Schuw als ze zijn merken ze de visser vaak meteen op, en de grotere exemplaren zijn dan toch echt vertrokken om niet meer terug te keren. Daarnaast hebben ze meestal alleen maar interesse in de tussen de begroeiing aanwezige organismen, en laten ze ander aas gewoon links liggen. De vis verplaatst zich ook voortdurend, waardoor je als visser letterlijk achter de feiten aan blijft lopen, wat weer verstoring van de rust veroorzaakt, om over lijnzwemmers nog maar te zwijgen. De voldoening was dus groot hedenochtend toen de pen met een knal onderging en bijgaand exemplaar mij na een flinke worsteling uiteindelijk toch ten deel mocht vallen.........

Oranje Boven....

In een wat dieper deel van de poldertocht werd ik vanmorgen verrast met dit Oranje gezinde exemplaar......! Het is bekend dat er hier een aantal koi- en goudkarpers rondzwemmen, maar deze was ik nog niet eerder tegengekomen....

Deze jongen laat zich waarschijnlijk alleen op koningsdag vangen...!

Ochtend met een staartje......

Echte dikzak.....

Vanmorgen mocht ik in het prachtig heldere polderwater aanschouwen hoe drie karpers zich tegoed bleven doen aan m'n gevoerde pellets, maar de gelijksmakende boilie, met haak, gewoon lieten liggen. Het waren mooie vissen waarvan één zeker over de 20 pond....Er was geen ander aas voorhanden, en de plaatselijk opgegraven verleidelijk kronkelende dauwpier was ook niet interessant genoeg voor het trio. Na een uur maar verkast naar de volgende voerplek. Hier is het wat rustiger: Geen bellen, maar wel stof.....En ja..een karperstaart...niet al te groot, maar toch... Dit exemplaar is minder kieskeurig, en zelfs een echte schrokop zo wordt  meteen duidelijk..En een echte dikzak, want voor het staartje....blijkt nog 19 pond aan spiegel te zitten.!

Maat van Formaat

Voor mijn vismaat Ivar begon het seizoen wel heel speciaal, met bijgaande fantastische spiegel van over de 20 pond. De beschubbing en de vorm  van de vis zijn zeer spectaculair, en dergelijke vissen zijn tamelijk schaars in dit water. Als je met Ivar gaat vissen dan valt er nog wel eens wat te fotograferen, dus tijdens onze gezamenlijke sessies ben ik dan ook meestal degene die de camera mag bedienen.......De 30+ schub werd 2 jaar geleden op de zelfde plek gescoord, en ik mocht hem afgelopen seizoen, onder andere, vereeuwigen met de wonderschone spiegel rechts onder.  Met een prachtige oranje gloed een echt volmaakte vis...

Ik hoop van harte dat er nog veel vangsten van dit kaliber bij gaan komen Ivar.. !

Esox Magnificus......

De Snoek blijft fascineren...De fantastische uitstraling van deze schitterende onderwaterrover, groot of klein, is altijd weer indrukwekkend. Kan een karper soms anatomisch volmaakt zijn en imponeert hij door zijn omvang en kracht, bij de snoek spelen er elementen mee van een andere orde. Hij straalt macht en

Jong en oud.....

autoriteit uit, gekoppeld aan gratie en een zekere mystiek. Naast zijn karakteristieke lichaamsbouw, is ook zijn kleurenpatroon van uitzonderlijke schoonheid. De verschillende water typen zorgen samen met de leeftijd van de vis, voor steeds variërende kleurennuances. Hoe ouder en groter de vis, hoe intensiever het kleurenpatroon. Tegen het einde van het snoekseizoen vang je weleens meerdere snoeken op de zelfde plek, wat duidt op het feit dat ze zich al verzamelen voor de paai. Zo ook de bijgaande 2 vissen welke bijna op de zelfde vierkante meter gevangen werden. Het exemplaar op de bovenste afbeelding van nabij de 80cm was hierbij de grootste, maar de opgetilde vis was met name spectaculair omdat deze de spinner vlak onder m'n hengeltop greep, in een prachtige zijwaartse looping..Ook zelf ooit snoekvisser, en eveneens getroffen door zijn schoonheid, maakte mijn vader bijgaande mozaïek wat bij ons thuis aan de muur hangt. Ik heb me voorgenomen om het volgende seizoen ook eens met dood aas te gaan vissen op wat groter water, om weer eens te proberen een echte metersnoek te vangen. Want dat laatste gebeurde alweer 35 jaar geleden, toen er nog veel met levend aas gevist werd..De dame in kwestie had een lengte van 110 cm en zwierf waarschijnlijk heel wat jaren langer op de plas rond dan ik zelf.....

Schone slaapster.....

Het karper visseizoen moet nog beginnen, maar de eerste mooie vangst is al gedaan: Een 23 jaar oude CJW boron-grafiet penhengel in absolute nieuwstaat. De stok werd door de vorige eigenaar in een opwelling gekocht, om deze vervolgens nooit te gaan gebruiken. De visser in kwestie had te weinig tijd, reist veel voor zijn werkt, en gaf aan dat hij eigenlijk alleen maar vliegvist, en dan het liefst in Canada op grote zalm. Het karpervissen was er gewoon nooit van gekomen, en de hengel is al vrij snel op zolder beland waar hij 23 jaar lang onaangeroerd heeft gelegen. En dat is te zien. Op sommige plekken zat het kurkpoeder nog op de greep…. Deze 12 voeter met wat extra kracht in het onderste deel, schat ik op ca.1,5/8 lbs. geschikt voor lijnen van 0,25 - 0,26mm voor gebruik onder niet al te zware omstandigheden. Het boron grafiet maakt de stok super licht en strak, maar heeft  daarnaast een soort taaie souplesse. Hengels van dit type, met half in de kurken greep  geïntegreerde reelhouder, zijn slechts korte tijd gebouwd en deze komt uit 1991 aldus Cor.... Met bloedrode wikkelingen op het ongrijpbaar groen-goud-bruin glanzende borongrafiet, is het een zeer speciale stok waarbij alleen de onderste wikkeling van het startoog zwart is, met direct daaronder het logo geplaatst . De hengel is nog ouderwets in zijn geheel afgelakt en met de prachtige klassieke hardchrome Precision ogen, schittert en glanst alles je gewoon tegemoet.. Bijna zonde om te gaan gebruiken dit unieke exemplaar...

Trading places....

Op de blog 'Pendingen' van Michael Schapers is te lezen hoe hij zijn eerste karper van het seizoen aan de lijn dacht te hebben, maar dit bleek een snoek te zijn:  Maar het kan ook andersom, bleek afgelopen zondag ! En stond er in het vorige bericht iets over het haken in de staart: ook nu was het weer zover..! De vis kon tussen de schoeingpalen door, een overstroomd deel van het weiland in gemanoeuvreerd worden om de spinner te verwijderen. 
De eerste karper van 2014 is binnen zullen we maar zeggen......

Pen problematiek....

In de staart...!

Zeer nipt...

Iets waar alle penvissers last van zullen hebben, maar waar je weinig tot nooit iets over leest, is datgene wat beschouwd mag worden als een écht problematisch aspect bij het penvissen:  Lijnzwemmers.....Het is een frustrerende factor van niet geringe omvang. Elk jaar weer worden er vissen verspeeld omdat deze niet in de bek gehaakt worden, maar elders op het lichaam, waar de haak meestal niet voldoende houvast heeft. Ook dit seizoen liep ik weer een aantal vissen mis door dit fenomeen. Ik mocht ooit meemaken dat ik door lijnzwemmers 3 karpers achter elkaar miste op 1 avond.....Het meest voorkomende verschijnsel is dat de lijn wordt meegenomen met de borstvin, maar ook de zwiepende staart zorgt voor valse beetregistraties. In sommige gevallen zijn lijnzwemmers te herkennen. Bij voorbeeld als de pen met behoorlijke vaart zijwaarts meegenomen wordt, of, zij het in minder duidelijke mate, als de pen juist traag een klein beetje onder gaat. In het eerste geval blijft de lijn hangen aan de borstvin terwijl de vis over de voerplek heen zwemt. In het 2e geval is de vis bezig om gevoerd aas tot zich te nemen en duwt hierbij met het lichaam tegen de lijn aan. Een resolute aanbeet is doorgaans vrij redelijk te herkennen; de karper neemt hierbij het aas gretig op, waarbij dit met grote kracht letterlijk naar binnen wordt gestofzuigd. Het komt echter regelmatig voor dat de vis, aangetrokken door het voer, op de plek aanwezig is maar niet echt overgaat tot het consumeren ervan. In dergelijke gevallen blijven ze een beetje over de voerplek heen en weer zwemmen, waarbij de kans op lijnzwemmers zeer groot is. Maar ook de situatie waarbij er, door meerdere vissen tegelijk, gulzig geaasd wordt is lastig. Hoe meer er aanwezig zijn, hoe groter de kans dat de lijn meegenomen wordt. Is een aanbeet meer of minder goed te herkennen,  des te duidelijker is het moment waarop men aanslaat op een lijnzwemmer. Want zal een in de bek gehaakte karper direct schrikken en er vandoor gaan, bij een lijnzwemmer is het effect anders. Je voelt na aanslaan direct dat je vast zit aan de vis, maar deze zal meestal niet meteen heftig reageren..De reactie komt iets later en nadat er kracht op de lijn komt gaat de vis wat voelen en maakt zich, vaak nog tamelijk beheerst, uit de voeten. En dan weet je wat je te wachten staat....Al heel wat keren heb ik genoegen moeten nemen met de vangst van...............inderdaad:.... één schub!       Het meest kritieke en spannende moment bij het penvissen vindt dan ook plaats bij het aanslaan; je weet die eerste seconden namelijk nooit zeker of je de vis ook echt gaat vangen....Soms kun je geluk hebben: Een aantal jaar geleden haakte ik er een onder in de buik aan een maatje 8 met 1 maiskorrel. Zodra je door hebt dat de haak buiten de bek zit, is het enige redmiddel om de slip bijna helemaal los te zetten en met zo weinig mogelijk weerstand de vis zeer geleidelijk te vertragen en daarna zo voorzichtig mogelijk binnen te halen. Ondanks de zeer nipte inhaking lukte het die keer. Een passerende wandelaar volgde het geheel en nam de foto. Ook bij het haken in de staart heb je soms mazzel. Zoals afgelopen seizoen met het exemplaar op de bovenste foto, waarbij de plaats van inhaken onder aan de staart nog te zien is. Je denkt dan eerst met een zware jongen van doen te hebben, omdat de gehaakte karper bijna niet van z'n plaats te krijgen is: Hij komt dan niet meer vooruit, maar het achteruit trekken is toch echt een lastig karwei...

Van het fenomeen lijnzwemmers zal de penvisser helaas nooit verlost worden. Meestal verspeel je de vis, en het is dan maar te hopen dat deze de ervaring, in combinatie met het aangeboden aas, snel vergeet.
Het blijft iedere keer toch maar weer mooi afwachten.....