Eldorado.....

Geen moment zo mooi als een zwoele windstille avond bij heldere hemel....We hebben er dit seizoen helaas nog niet veel gehad en de laatste is dan ook al weer een paar weken geleden...Deze specifieke omstandigheden, samen met het natuurschoon van onze prachtige Veenlanden, zijn voor een struinende penvisser een waar Eldorado.... Naarmate de avond vordert wordt de hoek van het zonlicht op het spiegelgladde water alsmaar kleiner, en daarmee de sporen van aanwezige vis steeds duidelijker. Zo was de subtiele beroering van het oppervlak door bijgaande magnifieke schub die avond feilloos te volgen. Nét iets te vaak nonchalant voorbij zwemmend, was zijn interesse voor het aas onmiskenbaar..........Ik had het geluk om samen 
met hem ook het laatste zonlicht te mogen vangen....

The grand old lady....

7 juni 2015

7 juni 2014

Het weerzien na precies een jaar was bijzonder.. De omstandigheden waren dit keer duidelijk anders; belandde ze vorig jaar in m'n schepnet: Ik mocht haar dit keer gedecideerd langs zien kruisen tussen links en rechts wild parende familieleden, haar imposante rug en staart fier boven het water uitrijzend... Ze bood zich keer op keer aan....... Maar tevergeefs.....Er was bij het manvolk alleen interesse in jonge dartelende hinden met slanke lijven.... In alle hevigheid hun lusten botvierend, zagen ze de oude dame amper staan… Ze zal door de jaren inderdaad ook wat te zwaar geworden zijn om de wilde paardans nog bij te kunnen houden. Ze zonderde zich af en het lukte om haar in een rustig moment nogmaals 

te vereeuwigen.....

Zure zeelt...

Golden brown......

Hapte de polderbeul bij de vorige stalksessie meteen toe, hedenochtend werd het aas niet aangeraakt...Maar dat had een reden: De karper maakte zich op voor de paai. En dat gaf wederom een indrukwekkend inzicht in het aanwezige bestand. Echt paaien deden ze nog niet, maar overal waren de boeggolven te zien van de elkaar opzoekende vissen, en een deel was van dichtbij in volle glorie te bewonderen..... Een prachtige ochtend met een overigens ijzingwekkend slot:... Bij een eerder gemaakt voerplekje in een ander deel van het water, doemt een meter naast de dobber een echte dikzak op.....Hij slurpt wat lucht en watervlooien naar binnen, alvorens zicht traag naar beneden te laten zakken... Vrijwel direct daarna gaat de pen onder, waarbij ik na aanslaan toch wat zuur gekeken zal hebben... Onterecht natuurlijk.....

Het nieuwe water....

15 hele ponden.....!

Mud.....

Nieuwe wateren zijn altijd spannend en na de eerste eerder omschreven sessie van dit jaar, heeft deze pas ontsloten wetering inmiddels toch al een deel van zijn verborgen karperschatten prijsgegeven..... Het  donkergroene water is niet dieper dan 35 cm met daaronder een bodem van inktzwarte blubber... Dus geen dril maar een heus moddergevecht, waarna je bij het scheppen van de vis ook meteen een beetje meehelpt met uitbaggeren....Een echt inteelt water ook, met vrijwel allemaal identiek gebouwde vissen: Dikbuikig met een kort staartje en een kleine spitse snuit... Voornamelijk kleinere exemplaren maar wel in ruime mate aanwezig.... Een echt stalkwater, want door de ondiepte laat de vis, naast kolken en golfjes, ook regelmatig opwaaide modderwolken achter..... Echter niet bij de grootste tot nu toe, 15 hele ponden, want toen deze vis plotseling aanbeet was er geen stof, rimpeling of belletje te zien...Tja, hoe groter hoe voorzichtiger meestal.......
Dus wie weet wat er hier nog rondzwemt....

No fish today....

                                                    But who cares......

 

 

                                                                                                                                                                       

Unbroken......

End of the line...

Brute kracht....

Vanmorgen wist ik weer waarom ik ooit gestopt ben met licht vissen.......
Een 2 ponds hengel en 0,28mm konden deze ochtend, in het vorig jaar ontdekte penparadijs, niet verhinderen dat de hier afgebeelde schub van 25pond bij 90 cm gewoon heen zwom waar ie wilde.....En dat was 30 meter verderop rechts de hoek om een zijsloot in, waar de oever na 40 meter ophoudt bij een met sloten omzoomd terrein met knotwilgen. De vis stoomde er linea recta naartoe en was gewoon niet te stoppen........

Polderbeul....

Tot 3 maal toe de slip strakker zetten hielp niet....
Hij bleef er gewoon doorheen denderen.....
Nog vaster zetten durfde ik niet....De lijn stond al snaarstrak en de hengel boog wel zo'n beetje tot het maximum, en bang als ik was voor lijnbreuk viel er dus niet veel meer te doen dan meelopen.......
De karper bleef intussen gewoon doorploegen en aangekomen op het eindpunt moest er dus geblokt gaan worden, en tot overmaat van ramp stonden er ook nog een paar oude steigerpalen.......
Er stond op dat moment een meter of 20 lijn uit en ik kon deze beul net naast de palen stoppen en terughalen, waarbij niet voorkomen kon worden dat de palen toch getoucheerd werden....
Maar de visgoden waren me gunstig gezind op deze Bevrijdingsdag want de lijn hield het....
De weg terug naar het schepnet kon beginnen...... 

 

De grootste ooit......

Paradijsje....

Rustende fotograaf..

Als poldervisser hoop je op 30 plussers en metersnoeken, maar mijn grootste vis tot nu toe was toch van een andere orde....Tijdens onze huwelijksreis, al weer meer dan 20 jaar geleden, maakten mijn kersverse echtgenote Annette & ik een uitstapje naar Phi Phi Islands in Thailand. Een echt paradijsje...Het eerste wat we ondernamen was een vistocht op zee in zo'n prachtige traditionele houten prauw. En dat werd een avontuur a la 
Ernest Hemmingway himself .....We voeren die dag rond 9:00u uit samen met een andere boot met een Engels echtpaar, en bereikten na een uur varen een rif waar zich o.m. barracuda's & zeilvissen op zouden moeten houden. De uitrusting bestond uit een boothengel, met een echte katrol als startoog, en een reel waarop honderden meters nylon gespoeld zat van pak 'm beet 40/50 100ste. Als tuigage een staalkabel met enkele haak, beaasd met een levende soort witvis van een cm of 30.  En..... er werd met de pen gevist ! Niet met een fraaie dobber, maar met een reep piepschuim, uit een ijsbox gescheurd, welke als drijver fungeerde.. De afstelling bedroeg niet meer dan een meter of 3, wat het gezien de diepte bijna tot een  soort oppervlaktevisserij maakte. 
De schipper liet de boot gewoon afdrijven, en op actie hoefde niet lang gewacht te worden want de Engelsman, die een meter of 100 bij ons vandaan lag, had er al vrij snel een te pakken...Deze Istiophorus  platypterus is een zeer spectaculaire zwemmer die bij het jagen snelheden van over de 100 km p/u kan halen, en na gehaakt te zijn regelmatig in zijn geheel uit het water springt... Dit was wel even wat anders dan een poldersnoek !...De Engelsman ving er vroeg in de middag nog een, terwijl na 3 uur vissen de boot bij ons nog steeds leeg was....De nationale trots was dus in het geding.....De vistrip zou gelukkig nog tot het einde van de middag duren, en rond een uur of 3 meldde zich waarachtig de eerste vis..

Geluksvis.....

Dit was ,na later zou blijken, de "kleinste" van die dag, welke door de schipper met een gaf in een routinebeweging soepel de boot in werd geslingerd. Daarna haakten we een barracuda die helaas vlak onder de boot los schoot. De Engelse boot was intussen van ons afgedreven en vrijwel uit het zicht verdwenen. En toen gebeurde het...De slip begon te gieren en het was meteen duidelijk dat het hier om een grotere ging.... Ik vergeet nooit de weerstand op de hengel en lijn, en de kracht die nodig was om de vis echt binnen te moeten takelen, waarbij de boot af en toe flink overhelde. De cone van de hengel wordt hierbij in een buikgordel geplaatst om een scharnierpunt te hebben om te kunnen "halen". De dril duurde ongeveer 20 minuten, en de vis was van een zodanig formaat dat de schipper nu wel wat hulp nodig had om 'm de boot in te krijgen... Eenmaal in de boot was te zien hoe de vissen snel stierven waarbij hun schitterende blauwe glans langzaam vervaagde. Triest, maar geen ontkomen aan....Van terugzetten is in Thailand echt geen sprake en gevangen exemplaren worden op Phi Phi Islands door de visser "verkocht" aan de lokale viswinkel: De visser & schipper krijgen dan beide hun deel: Niet veel; Maar een leuk ritueel...:  We konden er een paar extra biertjes van nemen die avond......Want de Hollandse eer werd die dag hoog gehouden. We vingen later nog een middelgroot exemplaar, en bij aankomst bleek de al gearriveerde Brit na die eerste 2 niets meer gevangen te hebben....  Met 28 Kilo bij een lengte van meer dan 2,5 meter was onze vis ook nog eens de grootste......wat een geluk die dag...... En het geluk bleef......Want wat ik verder ook allemaal nog mag vangen in mijn leven: Hiernaast staat gewoon mijn grootste geluksvis die ik ooit aan de haak heb geslagen...In het midden op de foto wel te verstaan....

Oh ja........

Dit weekend meteen weer even op m'n plaats gezet door Cyprinus. De eerste sessies vonden plaats  in een pas toegankelijke wetering die ik al een tijdje op het oog had en waarvan ik dacht dat het een maagdelijk water zou zijn.. Hier kon wel eens snel resultaat gehaald gaan worden...Ik had er al wat vissen zien rondscharrelen de afgelopen week en afgelopen zaterdag zou het dan gaan gebeuren. Er stond een stormachtige wind, altijd goed voor de pijnvisserij, en de sterk  geurende pellets zouden meteen hun werk moeten doen. Het water was koffiebruin, dus de vis zou slecht zicht hebben. En inderdaad: Bij terugkomst op de voerplek na een uurtje waren tussen de bellen en kolken door de staarten al te zien....Maar kort daarna wist ik het allemaal weer:  "Pelletnijd"...: de vis stort zich driftig op het aas, maar zuigt echt alleen de pellets op, en de boilie wordt niet aangeroerd....Je denkt na zoveel jaar toch echt wel aanbeten te herkennen versus lijnzwemmers: Niet dus...: 1 keer een schub & 1 keer een haak die door een vin heen scheurt...Op de andere voerplek niet eens contact met de vis...OK. Dan morgen maar terug en gewoon voeren met het zelfde aas waarmee je vist: 1 voerplek met good old mais, 1 voerplek met boilies. Intussen natuurlijk stalken, want er zijn overal genoeg staarten en kolken te zien.....Maar nee: ze zwemmen gewoon om het aas heen...Golfjes & een kolk pal tegen de oeverpalen aan mijn kant: Zeer omzichtig besluipen mag niet baten: De vis is gewoon weg bij aankomst.  Hierna ook geen vis op de voerplekken. Geen maagdenbron dus, dit water...
Moet wel vervolgd gaan worden........

Geluksvogels.....

Geen mooier moment voor de kunstaasvisser dan te zien hoe de snoek toehapt...De poldersloten welke dwars door onze wijk lopen zijn momenteel kraakhelder, en het was afgelopen zondag mistig, en....windstil... Een goede kans om, met wat geluk, snoek aan het werk te kunnen zien.... Ik had i.v.m. een drukke dag precies 1 uur de tijd om nog gauw even de spinhengel te pakken. Bij de 2e inworp is het al raak: Een snoek die achter de spinner aanzwemt maar 'm niet pakt.. De vis blijft ca. 3 meter uit de kant stil in het water "staan"... Een mooie van een cm of 75. Ik laat de spinner hierna voorzichtig 1 meter langs 'm glijden... Hij hapt tamelijk beheerst toe in een zijwaartse beweging. Schitterend dit......Ik kan de vis gelukkig in het water bevrijden met een kort rukje aan de haak welke perfect aan de buitenkant van zijn bek zit; minimale schade..Een paar inworpen later vlak langs de brug zie ik weer iets achter de spinner aangaan, geen snoek maar..: Een fuut..!   Nog nooit meegemaakt dit...Ik sleur de spinner meteen het water uit waarbij de fuut dus de derde geluksvogel is......!

From dusk till dawn....only...

De karperpolulatie in het penparadijs houdt zich strikt aan de klassieke favoriete aasperioden, zo is de laatste weken gebleken....Een kort bezoek deze ochtend leverde wederom een 18 ponder op, dit keer een wat dikbuikig exemplaar van 76 cm. Bij het betreden van de oever vlak voor zonsopkomst verraadden kleine golfjes de aanwezigheid van deze vis, en was na nog geen 5 minuten langs de waterkant deze buit al binnen, kort na zonsopkomst was er niets meer te zien….In de tussenliggende tijd kon er nog wel even genoten worden van: stofwolken, karperstaarten, golven, een vis van een pond of 12 die gewoon onder m'n hengel door zwom, en het tevergeefs ingooien naast bruisende aasplekken....Totdat ze ineens weg waren.....

Een mooie enerverende ochtend wederom.....