Nr. 1

Ineens zie ik de staart. Groot.. De vis staat naar de bodem toe gericht en gaat recht op de boilie af... 
De pen duikt meteen naar beneden. Na aanslaan komt hij even naar boven en is te zien dat ie in ieder geval in z'n bek gehaakt is. Een gigant.. Hij schudt met zijn kop en gaat er vandoor. Onhoudbaar... 
De Flex XXH met 0,30mm en zwaar afgestelde slip zijn gewoon kinderspel voor deze bruut. Hij dendert regelrecht richting de overkant naar het geboomte met takken onderwater. Verder naar rechts ook nog een paal. Ik zet de slip nog strakker maar voordat ik het weet zit ie al bij de boom. Ik blok nu en loop naar achteren. De vis buigt af naar links.. Hij stoomt in beheerst tempo door de slip en de lijn staat zo strak als een snaar. Ik zet de slip iets losser zodat de vis verder van de boom wegzwemt en wil meelopen om zo ver mogelijk bij de boom en de paal weg te blijven. Maar hij keert al weer om. Slip weer vaster. Tijdens de dril aan de slip zitten is riskant, maar ik heb geen keus. Hij moet bij de boom weg, maar vooral bij de paal vandaan. 
Weer blokken. Ik ben doodsbang voor de losschieter. Hij buigt af naar rechts bij de overkant vandaan om even dichterbij
te komen maar keert toch weer om, stevig door de slip ploegend. Ik ben gewoon machteloos. De kracht op de hengel is zodanig dat ik de cone maar in het gras plaats en er naast ga zitten. Hij zit nu weer vlak bij de boomtakken, maar ik buig samen met de hengel naar achteren en kan 'm er uit houden. Hij versnelt en maakt ongestoord een lange run richting het midden van de plas en keert daarna weer om naar rechts richting de boom. Ik durf de slip niet nog vaster te zetten, pak het schepnet en loop zo ver als kan naar links. Ik kan 'm afstoppen en hij slaat links af en scheurt nu evenwijdig aan het riet richting horizon. Na enige tijd buigt hij weer naar links en zit in het midden van de plas. Hij valt tenslotte stil en lijkt uitgeraasd. Ik kan 'm naar me toe halen, maar ook in de buurt van het net blijft ie steeds genadeloos uithalen. Wat een onvoorstelbare krachtpatser is dit. Ik geloof niet eerder zo'n ongehoord sterke vis aan de lijn te hebben gehad. 
Maar dan is het tenslotte toch over en ik loods 'm het net in. Deze eerste vis van het seizoen.. Niet te geloven..

Tijd voor de penhengel..

Als penvisfanaat schreef ik jaren geleden, met dank aan Rolf Bouman, bovenstaand stukje in het blad "Vissen" van de Amsterdamse hengelsportvereniging.. De Mokumse hengelbouw traditie zelf behoort intussen tot het verleden: Lont, Schreiner en Spinhoven zijn ermee gestopt en Peeters zit inmiddels buiten de stad.
Maar een goede penhengel hoeft intussen niet meer alleen uit Amsterdam te komen: 

https://www.rodvisions.nl/karperhengels-actief/ontwerp-nieuwbouw-afbouw-attitude  en: https://www.bbspecimenrods.nl/ en ook de Fair Play hengels bestaan natuurlijk nog: 
http://fairplayhengels.be/  Verder zijn er ook genoeg prima goedkopere fabriekshengels 
en anders is er nog Marktplaats.. Dus op naar een mooie nieuw penvis seizoen..!

Plug & play..

Snel raak..!

Vet !

Al na een paar inworpen kwam deze mooie en voor dit water wat slankere vis op de kant, dankzij de 8cm lange "Fat Iris". Een wat plompe, maar prachtig uitgedorste plug die zich door zijn wat hogere gewicht over lange afstand weg laat zetten. De actie is nogal stevig, want de hele hengel schudt van top tot cone mee, wat op zich best prettig is moet ik zeggen. Dus vangen pluggen zo niet alleen vis, maar ook de visser. Want voordat bijgaande fraaie rover toehapte, was ik in de winkel natuurlijk ook eerst zelf overstag gegaan voor dit koddige kunstwerkje. Zo heb ik intussen zes verschillende pluggen kunnen uitproberen, alle drijvend, en de meest succesvolle tot nu toe, op de meest verschillende wateren, is nog steeds de Spro Pikefighter Triple Jointed.  De subtiele actie is ook voor de visser een lust voor het oog en de plug is breed inzetbaar, want hij laat zich makkelijk naar verschillende dieptes sturen. 

Bij troebel water kies ik de "Albino Ghost", bij helder water de "Blue Shiner". 

Blue Shiner..

Waggelaar..

Ook de Salmo Perch doet het goed, maar is meer geschikt voor 
wat dieper water, want hij duikt meteen naar beneden. Dus moest ik de prachtig waggelende plug wat langzamer en hoger vissen deze middag tijdens een zacht motregentje. En dat leidde tot de sensationele vangst van bijgaande gretige kanaalwolf, die echt op het állerlaatste moment in een flits opdook om de plug aan de oppervlakte onder de hengeltop met een plons en gespetter mee de diepte in te sleuren..  Fantastisch... 
In de afgelopen weken kwam er niet veel van vissen door een volle agenda en de dagen dat er wel tijd was waaide de hengel bijna uit m'n handen. Het water is met zulk stormachtig weer zodanig in beweging en troebel, dat de snoek naar alle waarschijnlijkheid moeite heeft om effectief toe te kunnen slaan, want er gebeurde niets meer. Het snoeken zit er dus op..
De kennimaking met het plugvissen was in ieder geval een fantastische ervaring, waar ik nog zeker jaren mee voorruit kan..

Plus size..

Plus size lady..

De vangst van deze schitterende volslanke dame was echt top. Het bescheiden tikje van haar aanbeet was nauwelijks voelbaar, maar door de beheerste trekkracht waarmee ze rustig richting overkant zwom en de slip langzaam op gang kwam was het snel duidelijk: Groot.  Ze maakte een reeks uithalen waarbij ze lang in de diepte bleef, en ook op de kant had ik daarna m'n handen vol. Het onthaken en fotograferen was al een klus, maar haar meten zat er niet in, want bij het pakken van het meetlint wist ze zich, geholpen door haar gewicht en de schuinte van het talud, vakkundig terug het water in te worstelen. Haar lengte zal dus altijd gissen blijven. 
Niet dat het verder wat uitmaakt bij zo'n schoonheid. Ik prijs me zeer gelukkig haar te hebben mogen vangen en met haar op de foto te kunnen.

Machtige middag...

Meldde ik in mijn vorige blog dat er dit seizoen nog niet veel gebeurd was op snoekgebied, uitgerekend de volgende dag was dat in één klap toch echt anders.. Want ze waren helemaal los deze onvergetelijke middag aan het kanaal, met een exemplaar van boven de meter, twee er nét onder, één boven de negentig cm, twee kleinere vissen én een grote die pal voor de kant toch nog los schoot. Alleen niet met de vertrouwde acht grammer dit keer. Als liefhebber van de 
lichte spinvisserij is groot kunstaas wat tientallen meters verderop met een vette plons het 
water in geslingerd wordt nooit mijn ding geweest. Maar als je op groter water wat vaker die metersnoek wilt vangen en dood aas je niet trekt, blijft er toch echt weinig anders over. 
En je wilt toch ook wel eens wat anders. Dus begon het allemaal een week of drie geleden 
met de aanschaf van een 40 grams plughengel.. Een op Marktplaats gevonden 33 jaar 
oude Casting Corner, schitterend uitgevoerd en nog in prima staat.. De 275cm lange Sportex 
blank met pensluiting, 7 hardchrome ogen en kurken geep is perfect in balans en heeft een 
fraaie parabolische buiging. Er zijn er maar enkele tientallen van gemaakt zo bleek tijdens het bezoek aan Peeters Hengelsport om er wat geschikte pluggen bij te zoeken. Ik zou ze de volgende dag allemaal uitproberen, maar ben nooit verder gekomen dan die op de foto.. 
Naar iets anders overschakelen was niet echt nodig... Hoezo beginnersgeluk....

Toch nog blog...

Er is van het snoeken niet veel terechtgekomen tot nu toe en die paar keer dat ik ging gebeurde er weinig spectaculairs. Om toch wat visbeleving te hebben nog maar even blogje over vorig seizoen dan. Vorig karperseizoen wel te verstaan.. 
Een wederom schitterend en zeer succesvol jaar met prachtige en soms verrassende resultaten en veel natuurbeleving. Onderstaande vangsten en omgevingsplaatjes bleven buiten beeld, en waarom eigenlijk...  Bij deze dus alsnog.

Najaarsbonus..

November.!

Deze compacte schub vocht voor wat hij waard was, ging er steeds weer vandoor en bleef daarbij in de diepte. Een extra spannend gevecht omdat bij een kort ervoor gehaakte soortgenoot de haak op het allerlaatste moment toch nog los schoot.. Tevens de laatste vangst van het jaar en een echte bonusvis. Want door de zachte weersomstandigheden kon er dit jaar zelfs tot in november door gevist worden en was oktober nog nooit eerder zo succesvol.. Karpervissen is zeker niet seizoensgebonden, maar penvissen en kou gaan wat mij betreft niet samen dus deze novembervangst was voor mij dan ook een primeur.  Maar het zit er op. Het is altijd weer een speciaal moment als de penhengels naar zolder gaan. Je maakt de balans op en kijkt terug op een veelbelovende lente, de glorie van de zomer en tot slot een sfeervolle herfst.  Tijd voor de snoek.!

Buffel...

Het was dit seizoen vooral het jaar van de móóie vissen , maar er was toch ook een echte knoert.. Gevangen op een sfeervolle plek midden in het groen dicht in de buurt. Het water is hier oud en maakt onderdeel uit van een uitgestrekt stelsel van plassen en tochten, omsloten door een ringvaart. Ik was er een dag eerder ook, tevergeefs helaas. Maar er was die wuivende staart. Even heel duidelijk zichtbaar... Vlak onder de kant. Snel oplopende spanning, maar daarna niets meer.. Hij zal onraad geroken hebben. Vandaag terug. Na kort ervoor wat bescheiden gevoerd te hebben sluip ik naar de waterkant en leg voorzichtig een meter uit de kant in. De pen duikt vrijwel direct naar beneden. Na aanslaan meteen massieve weerstand. Hij draait wat rondjes en ik wacht op de eerste uithaal. Maar die komt niet en de vis blijft onder de hengel rustig wat heen en weer zwalken. Maar dan heeft ie er toch genoeg van. Hij zet resoluut koers naar rechts en versnelt.. Ik hou de hengel schuin naar achteren en de slip gaat nu ook meedoen. Vanwege het overhangend geboomte aan de overkant had ik 'm vrij stak afgesteld en vaster zetten is geen goed idee nu.  Hij ploegt flink door maar ik kan meelopen en hou met de diep doorgebogen hengel gewoon stevig druk. Dan keert ie om en ik kan wat lijn binnenhalen. Maar nu wil ie naar de overkant en stoomt richting de takken, waar ik hem ternauwernood uit kan houden, waarna hij oversteekt naar mijn eigen oever. Hij duikt de kant in, waar ik 'm uit vandaan kan trekken, draait daarna nog een poosje wat rond en ik krijg controle. Hij komt tenslotte naar boven en na wat lucht happen is het snel gedaan. Voor deze buffel..

Spiegel..!

Ik vang ze bijna nooit maar de spiegel heeft in de karpermedia een streepje voor de laatste jaren. Prestige is een te groot woord, maar de vis krijgt wel veel aandacht. Het is natuurlijk ook een interessante ontwikkeling, het uitzetten en terugmelden. Ik draag het een warm hart toe en ineens kon ik zowaar ook een keer meedoen. Dankzij Klavertje. Een prachtig exemplaar, acht jaar geleden uitgezet niet ver hier vandaan en één van de zeer weinigen uit haar lichting die ooit terug gezien zijn. Dankzij de snelle en enthousiaste reacties van Joris en Andres kreeg ik meteen haar opmerkelijke verhaal. En toen wist ik het ineens weer.. Ik had haar al eerder gezien, zij het niet in levende lijve:
http://linkerflanken.blogspot.com/2016/08/de-zaak-klavertje.html?m=0 En Andres bleef aantrekkelijk voor Klavertje, want ook vorig najaar drong ze zich weer aan hem op. Haar leeftijd maakte dat ze met 24 pond inmiddels wat corpulenter was geworden en waarschijnlijk had ze na de zoveelste ontmoeting met Andres toch het gevoel dat hij een beetje op haar uitgekeken was. Ze ging aan de lijn doen en op zoek naar een nieuwe blind date. Ik was dus de gelukkige en vond de kennismaking met deze naar 22 pond afgeslankte fraai geproportioneerde dame behoorlijk geslaagd moet ik zeggen...  

Gouden jubileum....

Geen ochtendstond, wél goud..

Een fraai stukje weidelandschap omzoomd door populieren moest een paar jaar geleden plaats maken voor de huizen op deze foto. De bewoners kunnen zich verheugen in een prachtige setting met uitzicht op dit fraaie dijkje met achterliggende waterpartij, daterend van eind negentiende eeuw. 
Zelf had ik vijfentwintig jaar geleden voor het eerst het geluk er te mogen vissen, dankzij de lokale pachter van het land, een joviale schapenhoeder en natuurliefhebber, die zelf ook graag een hengeltje uitgooide. Er zit relatief veel karper, maar ze lieten zich er door de jaren heen steeds minder makkelijk vangen en ik was er al een tijdje niet meer geweest. 
Tot vandaag, bij een spontane korte middag sessie waarbij ik gelukkig voor de zware Flex met 0,30mm gekozen had, want dit wonderschone én beresterke exemplaar bleek een bijzonder taaie tegenstander..